Hoewel pastor Barnabas nog steeds in een vluchtelingenkamp woont, maakt hij het goed. In eerste instantie kreeg hij van Open Doors voedselhulp voor drie maanden, net als 4.765 andere gezinnen: maïs, rijst, bonen, olie en geld voor andere benodigdheden. We gaven traumazorg en probeerden de christenen te bemoedigen. Ook kreeg iedereen een Bijbel. Met deze noodhulp hielpen we hen om niet te wanhopen in hun moeilijke situatie.
Daarna begon de tweede fase van hulpverlening. Om ontheemde christenen duurzaam te kunnen helpen, bieden we vaktrainingen aan, zodat ze in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien.
Ook Barnabas’ vrouw mocht meedoen aan een vaktraining. “Ik ben blij en dankbaar dat jullie ons niet in de steek hebben gelaten”, vertelt Barnabas. “Mijn vrouw wilde graag leren handwerken, maar ze had er geen geld voor. God zij dank kan ze het nu gratis leren.” Ook voor zijn kinderen is er goed nieuws: “Mijn kinderen kunnen dankzij jullie hulp weer naar school!”
Onlangs ontvingen we een update van Rumana en Moryom, de meisjes uit Bangladesh van wie we het verhaal deelden in 2024. Naar school gaan is nog steeds een uitdaging voor hen. De afgelopen maanden is er een toename van vervolging in het gebied waar ze wonen. Christenen met een moslimachtergrond worden bedreigd en gedwongen om hun geloof af te zweren en terug te keren naar de islam. Moryoms vader krijgt regelmatig doodsbedreigingen.
Een lichtpuntje in deze moeilijke omstandigheden was het kerstfeest dat onze lokale partners organiseerden. De meisjes ontmoetten kinderen uit verschillende delen van het land die net als zij gepest en gediscrimineerd worden vanwege hun geloof.
“Het beste aan het feest was het zingen van de kerstliederen”, vertelt Moryom. “We leerden nieuwe liedjes, mochten een kersttaart aansnijden en spelen met onze nieuwe vrienden. We leerden dat Jezus van kinderen houdt en dat we die liefde met anderen moeten delen. We mogen de liefde van Jezus niet vergeten!”
Christenen in Noord-Korea kunnen alleen in kleine groepjes samenkomen. Ze lezen de Bijbel alleen in het diepste geheim en leren Bijbelverzen uit het hoofd, omdat het hebben van een Bijbel illegaal en extreem gevaarlijk is. Het kan zelfs je doodvonnis betekenen. Als Noord-Koreanen al een Bijbel hebben, verstoppen ze die.
Via geheime netwerken in de buurlanden van Noord-Korea biedt Open Doors steun aan Noord-Koreaanse gelovigen die de grens oversteken. Naast praktische hulp delen we onder andere Bijbels en christelijke materialen uit, zodat de ondergrondse kerk van Noord-Korea kan groeien. Christenen die terugkeren naar Noord-Korea, kunnen het evangelie delen met hun familie en goede vrienden en mogelijk kleine ondergrondse kerken vormen in het land.
Een aantal Noord-Koreaanse christenen vertelde ons hoezeer ze de steun waarderen die de wereldwijde kerk geeft. En ze wilden jullie laten weten hoeveel impact jullie giften en gebeden maken in hun leven en geloof.
“Ik wil u bedanken voor alles wat u ons gegeven heeft. Ik bid dat de zegen van de Vader met u is, zodat alles goed gaat met u en uw ziel. De Heer heeft genade op genade over de Noord-Koreaanse ondergrondse kerk uitgestort, zodat we trouw kunnen blijven”, dankt een christen.
“Wij, Noord-Koreaanse christenen, moeten de smalle weg bewandelen”, vertelt een andere christen. “Er is vervolging, er zijn beproevingen en andere problemen. Sommigen wankelen. Alleen zij die zichzelf zien in de spiegel van Gods Woord en die hun hart trainen, kunnen deze weg bewandelen.” Hij legt uit dat christenen in Noord-Korea volharden dankzij de hulp van mensen zoals u en ik, die hen steunen en voor hen bidden. “We rennen met kracht naar de mooie toekomst die onze Heer ons heeft beloofd. Hij gaf ons de zekerheid van onze redding. We zullen ons door de moeilijkheden heen slaan en elkaar eensgezind helpen. Dankzij jullie zijn we als een juweel dat in de grond begraven ligt, maar toch nooit zijn glans zal verliezen.”
Een lichtpuntje in deze moeilijke omstandigheden was het kerstfeest dat onze lokale partners organiseerden. De meisjes ontmoetten kinderen uit verschillende delen van het land die net als zij gepest en gediscrimineerd worden vanwege hun geloof.
“Het beste aan het feest was het zingen van de kerstliederen”, vertelt Moryom. “We leerden nieuwe liedjes, mochten een kersttaart aansnijden en spelen met onze nieuwe vrienden. We leerden dat Jezus van kinderen houdt en dat we die liefde met anderen moeten delen. We mogen de liefde van Jezus niet vergeten!”
Een stille vrouw met vermoeide ogen zat verlegen op de achterste rij. Niemand verstond haar naam toen ze zich met zachte stem voorstelde. We noemden haar ‘de dame met de sjaal’ om te voorkomen dat ze zich ongemakkelijk zou voelen door opnieuw naar haar naam te vragen. Pas toen ze op de laatste dag van de training naar voren kwam om haar getuigenis te delen, hoorden we duidelijk wie ze was: Amida*. Voor het eerst sprak ze hardop over wat God in die drie dagen voor haar had gedaan.
Amida nam deel aan een vrouwentraining georganiseerd door een partner van Open Doors in Centraal-Azië. Alle deelnemers aan deze training zijn vrouwen die leiding geven aan kerken, huiskerken of die een andere bediening hebben. Veel van hen zijn vrouwen van kerkleiders. Het onderwerp van de training, traumacounseling, was gekozen omdat uit onderzoek bleek dat dit een van de grootste behoeften onder vrouwen in Centraal-Azië is.
Amida komt uit een christelijk gezin met een moslimachtergrond. De afgelopen maanden had ze veel pijn en verlies ervaren. Haar jongere broer overleed onverwacht op 26-jarige leeftijd. De islamitische buren wezen haar geloof in Jezus aan als oorzaak van wat er was gebeurd.
Binnen een paar weken na het overlijden van haar broer, overleed ook haar vader. En toen werd haar andere broer ernstig ziek. Weer kreeg ze te horen: “Jullie zijn vervloekt door Allah vanwege jullie geloof in een vreemde God! Jullie verdienen het allemaal te sterven!”
“Ik voelde pijn, zowel fysiek als emotioneel, eindeloze pijn. Ik was uitgeput”, vertelt Amida. “Op een dag bad ik tot God om me te genezen, om me kracht te geven om te leven, om met alle moeilijkheden om te gaan en om het verdriet te boven te komen. Binnen twee uur na dat gebed belde een voorganger me en vertelde me over deze training voor vrouwen.”
Amida leerde veel over verdriet en de negatieve effecten ervan. “Ik leerde hoe ik er op een gezonde manier mee om kan gaan. De training hielp me om mijn eigen gevoelens te begrijpen. Deze kennis komt ook van pas in mijn bediening onder andere vrouwen. Nu kan ik anderen er ook mee helpen!”
* schuilnaam
Oaxaca, Mexico, 20 juli 2024. Een menigte verzamelt zich voor het groene hutje dat dienst doet als plaatselijke gevangenis. Achter de witte tralies staat pastor Rigo*. Rigo moet onder dwang een document ondertekenen waarin hij toegeeft zijn verplichtingen aan de gemeenschap niet te zijn nagekomen. Hoe is het zover gekomen?
Nadat hij zich tijdens een verblijf in de Verenigde Staten tot een levend geloof in Jezus komt, keert Rigo terug naar zijn eigen gemeenschap in Mexico. Daar deelt hij zijn geloof met anderen. Dit ligt gevoelig in een gemeenschap waar tradities een belangrijke rol spelen. Rigo’s huis wordt in brand gestoken – een duidelijke boodschap dat zijn geloof niet welkom is.
Rigo stemt ermee in om deel te nemen aan bepaalde traditionele activiteiten van de gemeenschap, zolang ze niet botsen met zijn geloof. Maar zijn voortdurende weigering om deel te nemen aan tradities die wel tegen zijn geloof ingaan, is tegen het zere been van de gemeenschapsleiders.
Enkele weken voordat hij in de gevangenis belandt, wordt Rigo’s zoon van school gestuurd. Ook wordt zijn huis afgesloten van basisvoorzieningen. Deze gebeurtenissen brengen Rigo ertoe om een klacht in te dienen bij de commissie voor mensenrechten. Als zijn gemeenschap over de klacht hoort, laten ze hem arresteren.
Op 22 juli hoort Open Doors over Rigo’s situatie en komt in actie. Met hulp van een advocaat en steun van het Bureau voor Religieuze Zaken in Oaxaca wordt Rigo al snel vrijgelaten, zij het tegen betaling van een hoge boete.
Het verhaal van pastor Rigo is geen op zichzelf staand geval. Volgens onderzoek van Open Doors zijn er tussen oktober 2023 en oktober 2024 102 incidenten van religieuze vervolging geregistreerd in Oaxaca. 100 daarvan vonden plaats in inheemse gemeenschappen die zich laten leiden door gebruiken en tradities.
Het juridische team van Open Doors zet zich in voor christenen die met dit soort vervolging te maken hebben. Onze medewerkers gaan onder andere in gesprek met gemeentelijke en staatsautoriteiten om de veiligheid en het welzijn van deze christenen te garanderen.
“Voor deze gemeenschappen zijn hun tradities niet-onderhandelbaar. Weigeren om mee te doen wordt gezien als het verbreken van het weefsel waaruit de gemeenschap bestaat”, legt Liz Cortés van Open Doors Mexico uit. “Dit roept een kritische vraag op: hoe ver kunnen tradities gaan zonder individuele rechten zoals godsdienstvrijheid te schenden?”
* schuilnaam
Door het jaar heen stellen politici regelmatig vragen aan de minister van Buitenlandse Zaken naar aanleiding van onze rapporten en berichtgeving. Tijdens debatten worden ook moties ingediend, vaak met steun van meerdere partijen.
In 2024 waren er bijvoorbeeld moties om meer aandacht te besteden aan christenen die te maken hebben met vervolging. Ook werd gepleit voor het bezoeken van kerken en christenen tijdens buitenlandse reizen. Daarnaast waren er moties over het geweld in Nigeria. Hierin stonden suggesties om geldstromen van terreurorganisaties zoals Boko Haram te onderzoeken, ervoor te zorgen dat praktische hulp christenen bereikt en op inzet van de Nigeriaanse overheid voor een veilige terugkeer van mensen.